1. ZASTRZEŻENIA DO OPINII
    • Niniejsza analiza jest oparta tylko i wyłącznie na prawie obowiązującym w dniu wydania Opinii. Nie rozpatrywaliśmy w związku z tym projektów aktów prawnych, które po ich uchwaleniu mogą mieć wpływ na poruszane w Opinii zagadnienia.
    • Podstawą przygotowania niniejszej Opinii były aktualnie obowiązujące przepisy prawa polskiego, powołane w jej treści, a w szczególności:
      • ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759) („PZP”);
      • ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno – prywatnym (Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100) („ustawa o PPP”);
      • ustawa z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz. U. Nr 19, poz. 101) („ustawa o koncesji”);
      • ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651) („ustawa o gospodarce nieruchomościami”);
      • ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001, nr 142, poz. 1591) („ustawa o samorządzie”);
      • ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123 poz. 858) („ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków”);
      • rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 2006 r. w sprawie określania taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków (Dz. U. Nr 127, poz. 886) („rozporządzenie taryfowe”).
      • W niniejszej Opinii nie poruszamy kwestii związanych z prawem podatkowym, prawem pracy oraz prawem konkurencji.
      • Na potrzeby sporządzenia niniejszej Opinii nie analizowaliśmy treści aktów organizacyjnych (w szczególności umów spółek oraz statutów) Spółki.
  1. STAN FAKTYCZNY
    • Spółka zainteresowana jest udziałem w Postępowaniu, którego przedmiotem, jak wskazano powyżej, jest wybór operatora sieci wodno – kanalizacyjnej lub alternatywnie Spółka w inny sposób chciałaby przejąć sieć wodno-kanalizacyjną w celu eksploatowania jej i świadczenia usług na rzecz odbiorców końcowych. Poniżej prezentujemy dopuszczalne konstrukcje prawne umożliwiające osiągnięcie przez Spółkę zamierzonych celów.
  2. PARTNERSTWO PUBLICZNO-PRYWATNE
    • Świadczenie usług wodno-kanalizacyjnych jako zadanie własne gminy

W związku z faktem, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt. 3 ustawy o samorządzie do zadań własnych gmin należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym obejmujące sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz, zatem operowanie systemem wodno-kanalizacyjnym i świadczenie usług na rzecz odbiorcy końcowego (mieszkańca danej gminy) może stanowić wspólne przedsięwzięcie gminy i partnera prywatnego. Dodatkowo zgodnie z art. 3 ustawy   o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy. Mając na względzie powyższe gmina powinna być zainteresowana, aby ten zakres zadań własnych gminy był właściwie wykonywany bezpośrednio przez odpowiednie jednostki gmin lub ewentualnie inne podmioty np. partnera prywatnego.

  • Świadczenie usług wodno-kanalizacyjnych jako przedsięwzięcie w rozumieniu ustawy o PPP

Jedną z form współpracy na powyżej wskazanym obszarze gminy („Gmina”, „Podmiot Publiczny”) i Spółki („Partner Prywatny”) może być partnerstwo publiczno-prywatne („PPP”). Istotą PPP jest wspólna realizacja przedsięwzięcia oparta na podziale zadań i ryzyk pomiędzy Podmiotem Publicznym a Partnerem Prywatnym. Zgodnie z art. 4 ust 1 ustawy o PPP, jeżeli wynagrodzeniem Partnera Prywatnego jest prawo do pobierania pożytków z przedmiotu partnerstwa publiczno-prywatnego, albo przede wszystkim to prawo wraz z zapłatą sumy pieniężnej, do wyboru partnera prywatnego i umowy o PPP stosuje się przepisy ustawy o koncesji. Mając na uwadze, że wynagrodzeniem Partnera Prywatnego będą płatności ponoszone przez odbiorców końcowych zgodnie z taryfami za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków określone zgodnie z zasadami wskazanymi rozporządzeniu taryfowym oraz ustawie o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, przepisy PZP nie znajdują tutaj zastosowania. Powyższe opiera się na założeniu, że świadczenie usług nie będzie dokonywane w znacznym stopniu na rzecz Gminy jako odbiorcy końcowego, który uiszczać będzie płatności, w innym przypadku do wyboru partnera prywatnego zastosowanie będą miały przepisy PZP. W przedmiotowym Postępowaniu zastosowanie będą miały regulacje dotyczące koncesji na usługi, gdyż wspólne przedsięwzięcie dotyczyć będzie wyłącznie eksploatacji i operowania systemem, z wyłączeniem robót budowlanych. Należy pamiętać, że podobna procedura ma zastosowanie w przypadku wyboru koncesjonariusza, jednak ze względu na ograniczenie czasowe wynikającym z ustawy o koncesji tj. 15 lat koncesji na usługi, a także brak możliwości stworzenia spółki przez Partnera Prywatnego i Podmiot Publiczny, poniżej przedstawiliśmy konstrukcję umowy o PPP.

  • Postępowanie na wybór partnera prywatnego/koncesjonariusza

Podmiot Publiczny jest zobowiązany do publikacji ogłoszenia o planowanym partnerstwie publiczno-prywatnym w Biuletynie Zamówień Publicznych, czym wszczyna postępowanie, a następnie zamieszcza informację o planowanym PPP w Biuletynie Informacji Publicznej. Niezwłocznie po zamieszczeniu ogłoszenia o koncesji na usługi Gmina zamieszcza także odpowiednie ogłoszenie o Postępowaniu w miejscu powszechnie dostępnym w swojej siedzibie oraz na swojej stronie internetowej, o ile taką posiada. Zakładamy, że wartość przedmiotu koncesji jest równa lub przekracza równowartość kwoty wskazanej w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 11 ust. 8 PZP, zatem termin składania wniosków o zawarcie umowy nie może być krótszy niż 45 dni od dnia zamieszczenia ogłoszenia o koncesji na usługi w Biuletynie Zamówień Publicznych.

Podmioty zainteresowane udziałem w Postępowaniu składają wnioski o zawarcie umowy, zawierające oświadczenie o zgłoszeniu udziału w Postępowaniu oraz oświadczenie o spełnianiu opisanych w ogłoszeniu warunków udziału dotyczących: (i) zdolności ekonomicznej i finansowej; (ii) kwalifikacji technicznych lub zawodowych, w tym: (a) posiadania niezbędnej wiedzy i doświadczenia, (b) dysponowania potencjałem technicznym, (c) dysponowania osobami zdolnymi do wykonania przedmiotu koncesji; (iii) uprawnień do wykonywania określonej działalności lub czynności, jeżeli ustawy nakładają obowiązek posiadania takich uprawnień; (iv) niekaralności.

Gmina zaprasza do udziału w negocjacjach kandydatów, którzy złożyli wnioski. Prowadzone negocjacje mogą dotyczyć wszystkich aspektów umowy, w tym aspektów technicznych, finansowych i prawnych. O zakończeniu negocjacji Gmina informuje wszystkich kandydatów. Należy pamiętać, że protokół z prowadzonych negocjacji jest jawny. W wyniku przeprowadzonych negocjacji Gmina może przed zaproszeniem do składania ofert dokonać zmiany wymagań określonych w ogłoszeniu o Postępowaniu. Następnie Gmina zaprasza do złożenia ofert kandydatów, z którymi prowadziła negocjacje przesyłając im opis warunków Postępowania. Gmina wyznacza termin składania ofert, z uwzględnieniem czasu niezbędnego do przygotowania i złożenia oferty.

  • Kryteria wyboru partnera prywatnego

Podmiot Publiczny w dalszej kolejności dokonuje wyboru najkorzystniejszej oferty, która jest rozumiana według. ustawy o PPP jako najkorzystniejszy bilans wynagrodzenia i następujących, obligatoryjnych, kryteriów:

  • podział pomiędzy Podmiotem Publicznym a Partnerem Prywatnym zadań i ryzyk związanych z przedsięwzięciem;
  • terminy i wysokość przewidywanych płatności lub innych świadczeń Podmiotu Publicznego, jeżeli są one planowane;

oraz ewentualnie inne, np.:

  • podział pomiędzy Podmiotem Publicznym i Partnerem Prywatnym dochodów pochodzących z przedsięwzięcia;
  • stosunek wkładu własnego Podmiotu Publicznego do wkładu Partnera Prywatnego;
  • efektywność realizacji przedsięwzięcia, w tym efektywność wykorzystania składników majątkowych;
  • kryteria odnoszące się bezpośrednio do przedmiotu przedsięwzięcia, w szczególności jakość, funkcjonalność, parametry techniczne, poziom oferowanych technologii, koszt utrzymania oraz serwis.

Ze względu na fakt, że odpowiednio stosuje się przepisy ustawy o koncesji to kryteriami oceny ofert mogą być również (fakultatywnie):

  • czas trwania koncesji/umowy;
  • wysokość współfinansowania przedmiotu koncesji/umowy ze środków oferenta;
  • koszty użytkowania przedmiotu koncesji;
  • wysokość opłaty za usługę świadczoną na rzecz osób trzecich korzystających z przedmiotu koncesji/umowy;
  • jakość wykonania;
  • wartość techniczna;
  • właściwości estetyczne i funkcjonalne;
  • aspekty środowiskowe, np. poziom zanieczyszczeń, poziom hałasu itd.;
  • rentowność;
  • termin wykonania przedmiotu koncesji/umowy.

Kryteria oceny ofert w postępowaniu o zawarcie umowy mogą dotyczyć również właściwości zainteresowanego podmiotu. Mając na uwadze konieczność wyboru oferty korzystnej ekonomicznie dla Gminy, Gmina może sięgać również po inne kryteria, jeśli jest to uzasadnione przedmiotem Postępowania – np. doświadczenie czy sytuacja ekonomiczna oferenta.

  • Umowa o PPP

Z Partnerem Prywatnym, którego oferta została uznana za najkorzystniejszą, Podmiot Publiczny podpisuje umowę o PPP. Istotą umowy o PPP jest realizacja przez Partnera Prywatnego przedsięwzięcia za wynagrodzeniem, a Podmiot Publiczny zobowiązuje się do współdziałania w osiągnięciu celu przedsięwzięcia, w szczególności poprzez wniesienie wkładu własnego. Wniesienie wkładu własnego w postaci składnika majątkowego może, w szczególności, nastąpić w drodze sprzedaży, użytkowania, najmu bądź dzierżawy. Warto zaznaczyć, że, co do zasady, całość majątku zaangażowanego we współpracę, niezależnie od tego czy był wniesiony przez Podmiot Publiczny czy Partnera Prywatnego, po zakończeniu realizacji umowy o PPP, powinna powrócić we władanie Podmiotu Publicznego w stanie niepogorszonym, z uwzględnieniem normalnego zużycia – chyba, że umowa o PPP stanowi inaczej.

Ustawa o PPP wymienia obowiązkowe essentialia negotii umowy o PPP; są nimi:

  • skutki nienależytego wykonania i niewykonanie zobowiązania – kary umowne lub obniżenie wynagrodzenia Partnera Prywatnego;
  • zasady i szczegółowy tryb bieżącej kontroli realizacji przedsięwzięcia;
  • obowiązek zwrotu składnika majątkowego Podmiotowi Publicznemu w przypadku wykorzystania niezgodnego z przeznaczeniem określonym w umowie.

Do fakultatywnych elementów umowy należą:

  • możliwość pozostawienia składnika majątkowego u Partnera Prywatnego po zakończeniu czasu trwania umowy,
  • możliwość wydłużenia terminu do wykonania prawa pierwokupu,
  • możliwość wprowadzenia zmian do umowy o PPP – w przeciwnym wypadku wszelkie zmiany umowy względem treści oferty, na podstawie której wybrano Partnera Prywatnego są zakazane i nieważne.

Dodatkowo ze względu na art. 4 ustawy o PPP Gmina obowiązana jest do stosowania do umowy o PPP regulacji ustawy o koncesji, a w szczególności  art. 22, gdzie wymienione są obligatoryjne elementy umowy (które po części pokrywają się z elementami wskazanymi w ustawie o PPP), tj.:

  • określenie przedmiotu umowy;
  • termin wykonania przedmiotu umowy;
  • okres obowiązywania umowy;
  • sposób wynagrodzenia;
  • określenie płatności Gminy na rzecz Podmiotu Prywatnego;
  • wskazanie i podział ryzyka związanego z wykonywaniem przedmiotu umowy;
  • normy jakościowe, wymagania i standardy stosowane przy wykonywaniu przedmiotu umowy;
  • uprawnienia Gminy w zakresie kontroli wykonywania umowy;
  • warunki przedłużenia lub skrócenia okresu obowiązywania umowy;
  • warunki i sposób rozwiązania umowy;
  • warunki i zakres odpowiedzialności stron z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy;
  • warunki i zakres ubezpieczeń wykonywania przedmiotu umowy;
  • wykaz dokumentów, jakie strony umowy są obowiązane uzyskać lub dostarczyć w celu realizacji umowy wraz z podaniem terminów, w jakich powinno to nastąpić;
  • tryb i warunki rozwiązywania sporów związanych z realizacją umowy.

W umowie, jeżeli wynika to z przedmiotu umowy, mogą być również zawarte postanowienia dotyczące:

  • warunków i sposobu udostępnienia Podmiotowi Prywatnemu składników majątkowych niezbędnych do wykonania przedmiotu umowy;
  • opłat lub sposobu ustalania ich wysokości, pobieranych przez Podmiot Prywatny od osób trzecich z tytułu korzystania z przedmiotu umowy;
  • warunków dopuszczalności podwykonawstwa.
    • Składnik majątkowy

W przypadku planowanego projektu bardzo istotnym elementem jest składnik majątkowy, tj. istniejąca sieć wodno-kanalizacyjna. W rozumieniu ustawy o PPP składnik majątkowy jest rozumiany jako: (i) nieruchomość, (ii) część składową nieruchomości, (iii) przedsiębiorstwo (zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej, obejmujących w szczególności oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części, własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości, prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych, wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne, koncesje, licencje i zezwolenia, patenty i inne prawa własności przemysłowej, majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne, tajemnice przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej), (iv) rzecz ruchomą lub (v) prawo majątkowe. Zatem z prawnego punktu widzenia istnieje możliwość udostępnienia Partnerowi Prywatnemu składnika majątkowego przez Gminę będącego siecią wodno-kanalizacyjną.

  • Utworzenie Spółki

Umowa o PPP (w przeciwieństwie do umowy koncesji) może przewidywać utworzenie spółki celowej: (i) akcyjnej, (ii) z ograniczoną odpowiedzialnością, (iii) komandytowej, lub (iv) komandytowo-akcyjnej, przez Podmiot Publiczny (który nie może być komplementariuszem) i Partnera Prywatnego (tzw. „zinstytucjonalizowane PPP”). Celem takiej spółki jest wykonanie umowy o PPP.

Na mocy ustawy o PPP wprowadzono dwie szczególne regulacje w odniesieniu do takiej spółki,tj.:

  1. a) zgody wszystkich wspólników albo akcjonariuszy spółki wymaga zbycie lub obciążenie: (i) nieruchomości; (ii) przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55(1) ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny; oraz
  2. b) Podmiotowi Publicznemu przysługuje prawo pierwokupu akcji albo udziałów Partnera Prywatnego w spółce celowej.
  • Koncesja na usługi a umowa o PPP

Istotną różnicą pomiędzy koncesją na usługi a umową o PPP jest ustawowo określony maksymalny czas, na który umowa koncesji może być zawarta. Okres ten powinien uwzględniać okres zwrotu nakładów koncesjonariusza poniesionych w związku z wykonywaniem koncesji – w przypadku koncesji na usługi, umowa koncesji jednakże nie może być zawarta na okres dłuższy niż 15 lat, chyba, że przewidziany okres zwrotu nakładów koncesjonariusza jest dłuższy – w takim wypadku, umowa koncesji może zostać zawarta na dłuższy okres.

  1. WYDZIERŻAWIENIE NIERUCHOMOŚCI Z INFRASTRUKTURĄ WODNO-KANALIZACYJNĄ

Poza wskazanym powyżej sposobem wyboru partnera prywatnego/koncesjonariusza, świadczenie usług (o których mowa pkt. 6 poniżej) może nastąpić po przekazaniu Spółce sieci wodno-kanalizacyjnej na podstawie umowy najmu lub umowy dzierżawy. Zakładamy, że co najmniej część sieci wodno-kanalizacyjnej wynajmowana lub wydzierżawiana będzie wraz z nieruchomościami stanowiącymi własność Gminy, na których zlokalizowana jest infrastruktura sieciowa. Zatem w takiej sytuacji zastosowanie będą miały regulacje ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Zgodnie z art. 37 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zawarcie umów użytkowania, najmu lub dzierżawy na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub na czas nieoznaczony następuje w drodze przetargu. Jednakże wojewoda albo odpowiednia rada lub sejmik mogą wyrazić zgodę na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia tych umów.

Przetarg ogłasza, organizuje i przeprowadza właściwy organ. W przypadku samorządu gminnego będzie to organ wykonawczy, jakim w niniejszym przypadku jest burmistrz miasta Konstancin – Jeziorna, który związany jest nie tylko przepisami ustawy i aktów wykonawczych do niej (przykładowo dotyczących sposobu i trybu przeprowadzania przetargów, metod i technik wyceny nieruchomości), ale też postanowieniami uchwał rady miasta, określających zasady wydzierżawiania nieruchomości stanowiących mienie gminy. Ogłoszenie o przetargu, z zachowaniem terminów określonych w ustawie, podaje się do publicznej wiadomości. W ogłoszeniu o przetargu podaje się informacje zamieszczone w wykazie oraz czas, miejsce i warunki przetargu, a w razie ogłoszenia kolejnego przetargu lub rokowań, również terminy przeprowadzenia poprzednich przetargów. Ogłoszenie o przetargu wywiesza się w siedzibie właściwego urzędu, a ponadto informację o ogłoszeniu przetargu podaje się do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, a także na stronach internetowych właściwego urzędu. Przed ogłoszeniem o przetargu rozpatruje się wnioski osób uprawnionych do nabycia nieruchomości w drodze bezprzetargowej. W przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku, informacji o nieruchomości, której ten wniosek dotyczy, nie zamieszcza się w ogłoszeniu o przetargu. Właściwy organ może odwołać ogłoszony przetarg jedynie z ważnych powodów, niezwłocznie podając informację o odwołaniu przetargu do publicznej wiadomości. W informacji podaje się także przyczynę odwołania przetargu.

Przetarg przeprowadza się w formie: (i) przetargu ustnego nieograniczonego, (ii) przetargu ustnego ograniczonego, (iii) przetargu pisemnego nieograniczonego lub (iv) przetargu pisemnego ograniczonego. Przetarg ustny ma na celu uzyskanie najwyższej ceny. Przetarg pisemny ma na celu wybór najkorzystniejszej oferty. Przetarg ograniczony organizuje się, jeżeli warunki przetargowe mogą być spełnione tylko przez ograniczoną liczbę osób. O zastosowanej formie przetargu decyduje jego organizator.

Jednak jak wskazano powyżej zawarcie umowy najmu lub dzierżawy sieci wodno-kanalizacyjnej może nastąpić w trybie bezprzetargowym, w przypadku uzyskania zgody rady miejskiej. Rekomendowalibyśmy w przypadku zawarcia umowy na okres powyżej 10 lat, umowę dzierżawy (ze względu na możliwość zbierania pożytków zarówno cywilnych jak i naturalnych oraz na ograniczenia w wypowiedzeniu takiej umowy przez okres pierwszych 30 lat).

Należy podkreślić, że powyższe regulacje mają zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy w ramach wydzierżawionego/wynajmowanego składnika przekazywane byłyby nieruchomości gminne, w innym przypadku zastosowanie maja regulacje kodeksu cywilnego.

  1. ZBIOROWE ZAOPATRZENIE W WODĘ I ZBIOROWE ODPROWADZANIE ŚCIEKÓW

Biorąc pod uwagę, że przedmiotem współpracy, czy to na zasadzie regulacji PPP czy dzierżawy sieci wodno – kanalizacyjnej, będzie operowanie siecią, należy uwzględnić: zasady zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków, zasady udzielania zezwoleń na prowadzenie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków oraz zasady ustalania taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków.

  • Zasady zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków (rozdział 2 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków)

Dostarczanie wody lub odprowadzanie ścieków odbywa się na podstawie pisemnej umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków zawartej między przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym a odbiorcą usług (art. 6 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków). Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane do zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z osobą, której nieruchomość została przyłączona do sieci i która wystąpiła z pisemnym wnioskiem o zawarcie umowy. Umowa taka może być zawarta również z osobą, która posiada tytuł prawny do korzystania z nieruchomości, do której ma być dostarczana woda lub z której mają być odprowadzane ścieki, albo z osobą, która korzysta z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym.

  • Zasady udzielania zezwoleń na prowadzenie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków oraz uchwalanie regulaminu (rozdział 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków)

Na prowadzenie zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków jest wymagane uzyskanie zezwolenia wydawanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w drodze decyzji. Zezwolenie może być wydane na wniosek przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, które:

  • ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedzibę i adres, oddział lub przedstawicielstwo w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej;
  • posiada środki finansowe lub udokumentuje możliwość ich uzyskania w wysokości niezbędnej do prawidłowego prowadzenia zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków;
  • posiada środki techniczne odpowiednie do zakresu działalności prowadzenia zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, ubiegające się o zezwolenie w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków może wystąpić do wójta (burmistrza, prezydenta miasta) o przyrzeczenie wydania zezwolenia zwane „promesą”.

Zezwolenie wydaje się na czas nieoznaczony. Zezwolenie może być wydane na czas oznaczony na wniosek przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego.

  • Zasady ustalania taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków (rozdział 4 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków)

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne określa taryfę na 1 rok na podstawie niezbędnych przychodów po dokonaniu ich alokacji na poszczególne taryfowe grupy odbiorców usług. Ceny i stawki opłat określone w taryfie są różnicowane dla poszczególnych taryfowych grup odbiorców usług na podstawie udokumentowanych różnic kosztów zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne opracowuje wieloletni plan rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych będących w jego posiadaniu. Obowiązek opracowania planu nie dotyczy przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych, które nie planują budowy urządzeń wodociągowych lub urządzeń kanalizacyjnych.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne obciąża Gminę (Podmiot Prywatny) na podstawie cen i stawek opłat ustalonych w taryfie za:

  • wodę pobraną z publicznych studni i zdrojów ulicznych;
  • wodę zużytą do zasilania publicznych fontann i na cele przeciwpożarowe;
  • wodę zużytą do zraszania publicznych ulic i publicznych terenów zielonych.

Taryfy podlegają zatwierdzeniu w drodze uchwały rady gminy, z wyjątkiem taryf zmienionych w związku ze zmianą stawki podatku od towarów i usług. Rozliczenia za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków są prowadzone przez przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne z odbiorcami usług na podstawie określonych w taryfach cen i stawek opłat oraz ilości dostarczonej wody i odprowadzonych ścieków.

Rozliczenia za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków są prowadzone przez przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne z odbiorcami usług na podstawie określonych w taryfach cen i stawek opłat oraz ilości dostarczonej wody i odprowadzonych ścieków.

  • Określanie taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków

Szczegółowe sposoby określania taryf, w tym kryteria ustalania niezbędnych przychodów, alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług, kryteria różnicowania taryfowych cen i stawek opłat, wzór wniosku o zatwierdzenie taryf oraz niezbędny zakres informacji zawartych w uzasadnieniu taryf oraz warunki prowadzenia rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków określa rozporządzenie taryfowe.

  1. PODSUMOWANIE
    • W naszej ocenie, wszystkie omówione w niniejszej Opinii formy współpracy są akceptowalne z prawnego punktu widzenia. Jak wskazaliśmy procedura koncesyjna opisana w ustawie o koncesji będzie miała zastosowanie zarówno do wyboru koncesjonariusza, jak i w tym przypadku do wyboru partnera prywatnego (biorąc pod uwagę formę wynagrodzenia partnera prywatnego). Sama procedura jest bardzo zbliżona, w obu przypadkach kolejnymi etapami są: ogłoszenie, złożenie wniosku o zawarcie umowy, zaproszenie do negocjacji, negocjacje, zaproszenie do składania ofert, wybór najkorzystniejszej oferty, podpisanie umowy, realizacja przedsięwzięcia, zakończenie umowy i zwrot składnika majątkowego. Poza obowiązkowymi kryteriami wynikającymi z ustawy o PPP wskazanymi w pkt. 4.3.1 powyżej, Gmina może ukształtować dowolnie kryteria wyboru partnera prywatnego oraz wagi dla poszczególnych (również obowiązkowych kryteriów), w szczególności możliwe do zastosowania są kryteria podmiotowe tj. dotyczące właściwości oferenta.
    • Dodatkowo ustawa o PPP dopuszcza formułę zinstytucjonalizowanego PPP, umożliwiającą utworzenie spółki wspólnie przez Podmiot Publiczny i Partnera Prywatnego, w celu wykonania umowy o PPP, czego nie dopuszcza ustaw o koncesji, a zatem koncesjodawca z koncesjonariuszem nie mogą zawiązać spółki celowej.
    • Ponadto przy spełnieniu wszelkich wymienionych w Opinii założeń, na odpowiadającym stanowi faktycznemu poziomie ogólności, można stwierdzić, że z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie o gospodarce nieruchomościami (tryb bezprzetargowy) nieruchomości wraz z infrastrukturą sieciową mogą zostać w drodze przetargu przekazane do użytkowania, najmu lub dzierżawy na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub na czas nieoznaczony. W przypadku wyrażenia zgody przez radę miejską zawarcie umowy najmu lub dzierżawy sieci wodno-kanalizacyjnej może nastąpić w trybie bezprzetargowym.

Zapraszamy do kontaktu